Dolar amerykański prawie nie zareagował na wczorajszy protokół z majowego posiedzenia Rezerwy Federalnej, który w istocie potwierdził to, czego rynki się spodziewały.

Jest oczywiste, że regulator znajduje się w sytuacji, w której niemożliwe jest jednoczesne obniżanie i podnoszenie stóp procentowych i właśnie dlatego nie podejmuje on żadnych działań. Z protokołu wynika, że niemal wszyscy członkowie komitetu zagłosowali za utrzymaniem stóp na niezmienionym poziomie. Wyjątkiem był jeden z uczestników, który opowiedział się za obniżką o 25 punktów bazowych, obawiając się, że polityka pieniężna może być zbyt restrykcyjna, a rynek pracy może wykazywać oznaki osłabienia.

Co ważniejsze, większość przedstawicieli Fed wyraźnie przyznała, że podwyżka stóp może okazać się konieczna, jeśli inflacja uporczywie utrzyma się powyżej poziomu 2%. Nie jest to już scenariusz abstrakcyjny, lecz oficjalne stanowisko odnotowane w protokole.

Dane o inflacji nie stanowią powodu do optymizmu. Fed odnotowuje wzrost cen energii, transportu, biletów lotniczych oraz szeregu innych towarów, co stanowi bezpośrednią konsekwencję konfliktu na Bliskim Wschodzie oraz presji wynikającej z ceł. Rynek pracy formalnie pozostaje stabilny, jednak wzrost zatrudnienia jest słaby, a Fed obawia się, że nawet niewielkie pogorszenie popytu konsumenckiego mogłoby szybko doprowadzić do wzrostu bezrobocia. Tymczasem aktywność gospodarcza wciąż rośnie napędzana przede wszystkim przez wydatki konsumenckie oraz inwestycje związane ze sztuczną inteligencją.

Rynki zareagowały na protokół zgodnie z oczekiwaniami: prognozy dotyczące obniżek stóp zostały odłożone, a prawdopodobieństwo podwyżki w 2027 roku wzrosło do około 30%. Dla dolara jest to sygnał umiarkowanie pozytywny – wyczekująca postawa Fed w obliczu utrzymującej się inflacji wspiera amerykańską walutę skuteczniej niż jakiekolwiek sugestie dotyczące łagodzenia polityki pieniężnej. Niektórzy członkowie komitetu wciąż dopuszczają możliwość obniżek w dalszej części bieżącego roku, pod warunkiem, że inflacja zacznie wygasać, a sytuacja na rynku pracy się pogorszy. Innymi słowy, wszystko wciąż zależy od sytuacji w Cieśninie Ormuz oraz na Bliskim Wschodzie, czyli czynników, które mogą jeszcze przez pewien czas podtrzymywać szok energetyczny i presję cenową. Jak już wspomniałem, protokół nie spowodował większych zmian na rynku walutowym.

Jeśli chodzi o perspektywy techniczne dla EUR/USD, kupujący muszą skupić się na odzyskaniu kontroli nad poziomem 1,1610, którego przebicie umożliwiłoby test poziomu 1,1635 i utorowałoby drogę w kierunku 1,1660. Niemniej jednak realizacja tego scenariusza bez wsparcia dużych graczy będzie trudna. Najdalszym celem pozostaje maksimum na poziomie 1,1690. W przypadku spadku instrumentu handlowego w okolice 1,1590 spodziewam się aktywności ze strony kupujących. W przeciwnym razie warto poczekać na test minimum 1,1570 lub rozważyć otwarcie długich pozycji z poziomu 1,1550.

Jeśli chodzi o perspektywy techniczne dla GBP/USD, kupujący funta muszą przełamać najbliższy opór na poziomie 1,3415, co otworzy drogę w stronę poziomu 1,3445, choć dalszy wzrost może okazać się trudny. Docelowym poziomem będzie strefa 1,3475. W przypadku spadku pary niedźwiedzie spróbują odzyskać kontrolę nad poziomem 1,3380. Udana próba może poważnie osłabić pozycję kupujących i zepchnąć GBP/USD w kierunku minimum na poziomie 1,3340, a następnie do 1,3300.