17 sierpnia przypada dzień, w którym wygasa memorandum porozumienia między USA a Iranem. Dla wszystkich uczestników rynku oczywiste jest, że dokument ten dawno stracił znaczenie, ponieważ obie strony konfliktu złamały go wielokrotnie. Jednak do 17 sierpnia Teheran i Waszyngton mogli powstrzymywać się od eskalacji zbrojnej na podstawie tej umowy; po tej dacie nie będzie już nic, co by ich powstrzymywało. Trzeba jednak dodać, że ani Teheran, ani Waszyngton nie są skłonni do wznowienia wojny. Iran rozumie, że obecnie ma inicjatywę, natomiast Donald Trump zdaje sobie sprawę, że każda nowa eskalacja dodatkowo zmniejszyłaby szanse Partii Republikańskiej w nadchodzących wyborach do Kongresu. W związku z tym nikt w tej chwili nie jest skłonny do podjęcia działań prowadzących do wznowienia wojny.
Jak wielokrotnie wspominałem, najlepszym rozwiązaniem dla wszystkich jest "zamrożenie". W praktyce konflikt jest już zamrożony. Trump oświadczył w ubiegłym tygodniu, że wybrał strategię "poczekajmy i zobaczymy". Prezydent zamierza czekać na gospodarczy krach Iranu. Warto zauważyć, że takie stanowisko jest dla Trumpa wyjątkowo korzystne. Wszyscy na świecie rozumieją, że do gospodarczej katastrofy w Iranie nie dojdzie. Kraj ten potrafił przetrwać w najtrudniejszych warunkach, co pokazał przez ostatnie 50 lat. Dla Trumpa jednak ten argument uzasadnia, dlaczego USA nie zaostrzają presji na Iran, jednocześnie pozostając zaangażowanymi w konflikt. Konfrontacja trwa, lecz Waszyngton obecnie wybiera nacisk ekonomiczny.
Należy dodać, że Iran i Oman zawarły porozumienie dotyczące Cieśniny Ormuz, lecz nie ma ono realnego znaczenia. USA utrzymują morską blokadę irańskich portów, więc Iran i Oman mogą ile chcą deklarować otwarcie cieśniny — ona pozostanie zablokowana. Co ciekawe, Trump stwierdził w ubiegłym tygodniu, że Cieśnina Ormuz nie jest już tylko "całkowicie bezpieczna i pod kontrolą Marynarki Wojennej USA", lecz "wkrótce stanie się własnością USA". Nie jestem pewien, na ile trafne jest to stwierdzenie, ale Stany Zjednoczone nie planują opuszczać Zatoki Perskiej.
W oparciu o powyższe uważam, że prawdopodobieństwo wznowienia konfliktu jest teraz równie niskie co prawdopodobieństwo całkowitego zawieszenia broni i nowych negocjacji. Czyli praktycznie zerowe. Trump musi przygotować się do wyborów, jednocześnie dbając o to, by Rezerwa Federalna nie rozpoczęła zacieśniania polityki pieniężnej. Brak napięć geopolitycznych i słabe perspektywy podwyżek stóp mogą nadal wywierać obniżającą presję na walutę USA.
Na podstawie analizy EUR/USD dochodzę do wniosku, że instrument pozostaje we wzrostowej części trendu i przypuszczalnie przesunął się w krótkim terminie na nowy zestaw fal wzrostowych. Moim zdaniem to doskonały moment na formowanie pozycji długich. Fala 5 w C przybrała skróconą formę. Jeśli spadkowa część trendu, która rozpoczęła się 28 stycznia, nie przybierze bardziej rozciągniętej, pięciofalowej formy (do czego potrzebne byłoby silne tło informacyjne sprzyjające dolarowi), para EUR/USD znajduje się na samym początku nowego, długiego trendu wzrostowego, z celami rozrzuconymi aż do poziomu 1,25.
Obraz falowy instrumentu GBP/USD przybrał całkowicie zrozumiałą formę. Na wykresach widzimy wyraźną strukturę korekcyjną A‑B‑C, która jest zakończona. W związku z tym spodziewam się uformowania zestawu fal wzrostowych o charakterze impulsowym, zbieżnego z impulsową strukturą EUR/USD. Jeśli tak, funt znajduje się obecnie w fali trzeciej, a cele dla całego segmentu trendu leżą powyżej poziomu 1,39. W nadchodzących miesiącach rozważam jedynie handel na wzrost.
1. Struktury falowe powinny być proste i zrozumiałe. Złożone struktury są trudne w handlu i często pociągają za sobą zmiany.
2. Jeśli nie ma pewności co do ruchów na rynku, lepiej na niego nie wchodzić.
3. Nigdy nie ma 100% pewności co do kierunku ruchu. Pamiętaj o zleceniach Stop Loss, aby zabezpieczyć swoje pozycje.
4. Analizę falową warto łączyć z innymi metodami analiz i strategiami handlowymi.
SZYBKIE LINKI
Skontaktuj się z ForexMart 
