Společnost Moët Hennessy Louis Vuitton, největší světový výrobce luxusního zboží, zveřejnila výsledky za druhé čtvrtletí roku 2025, které investory nepříjemně překvapily.
Tržby meziročně klesly o 4 % na 19,5 miliardy eur, přičemž očekávání analytiků oslovených agenturou FactSet bylo mírně vyšší – konkrétně 19,6 miliardy eur. To znamená, že firma již druhé čtvrtletí v řadě nedosáhla konsensuálních předpovědí trhu.
Slabší výsledky se neomezily jen na druhé čtvrtletí. I celkové tržby za první pololetí ve výši 39,81 miliardy eur zaostaly za očekáváním, které činilo 39,87 miliardy eur. Čistý zisk za toto období pak dosáhl 5,7 miliardy eur, což bylo pod konsenzem 5,9 miliardy eur. LVMH přitom vykazuje zisk pouze dvakrát ročně, takže každá odchylka od odhadu je pro investory důležitá.
Podle generálního ředitele Bernarda Arnaulta firma navzdory složitému ekonomickému prostředí dokázala prokázat „solidnost“. Ve svém komentáři zdůraznil, že poptávka v Evropě zůstala „solidní“ a ve Spojených státech „stabilní“. Přesto LVMH vstupuje do druhé poloviny roku s „velkou ostražitostí“, což naznačuje, že společnost nevidí rychlé zlepšení současné situace.
Největší část obratu LVMH (LVMUY) tradičně tvoří segment módy a koženého zboží, který zahrnuje ikonické značky jako Louis Vuitton či Dior. Tento segment zaznamenal ve zprávě za první pololetí pokles tržeb i zisku, což je varovným signálem o aktuální ochotě zákazníků utrácet za prémiové produkty.
LVMH upozornil, že v loňském roce byl výkon v tomto segmentu výrazně podpořen silnou vlnou turistických výdajů, zejména v Japonsku. Tento trend se však v roce 2025 zřetelně oslabil. To potvrzuje širší trend, kdy výdaje na luxusní zboží zpomalují, jakmile se snižuje impuls ze zahraniční poptávky – zejména z Asie.
Zpomalení v módním segmentu je zvlášť důležité, protože právě tato divize má pro celkové výsledky LVMH zásadní význam. Ukazuje se, že ani síla značek nestačí ke kompenzaci ochlazení trhu a nižší důvěry spotřebitelů ve světě, kde vládne ekonomická nejistota.
LVMH jakožto barometr celého luxusního odvětví má důležitou roli i pro investory mimo samotnou společnost. Výsledky tohoto giganta totiž často naznačují širší trendy v poptávce po luxusu – a ty nejsou aktuálně příznivé. Čtvrteční zveřejnění výsledků tak bylo důležité nejen pro akcionáře LVMH, ale i pro trh jako celek.
Akcie firmy kótované na pařížské burze klesly po oznámení výsledků o 2 %, zatímco americké depozitní certifikáty zaznamenaly ještě hlubší pokles – konkrétně o 3 % na hodnotu 558,12 USD. Reakce trhu ukazuje, že investoři byli nejen zklamáni samotnými čísly, ale také opatrným výhledem, který naznačuje přetrvávající tlaky.
Přesto LVMH nadále udržuje stabilní dividendovou politiku. Společnost oznámila, že vyplatí 4. prosince prozatímní dividendu ve výši 5,50 eura na akcii, což odpovídá přibližně 6,47 dolaru. Tato dividenda poskytuje investorům alespoň částečnou kompenzaci za aktuální slabší výkonnost akcií.
Přestože čísla z druhého čtvrtletí a prvního pololetí ukazují na ochlazení poptávky, nelze opomenout, že LVMH zůstává dominantní silou v segmentu luxusního zboží. I přes mírné poklesy výnosů a zisků má společnost rozsáhlé portfolio značek a globální dosah, které jí umožňují rychle reagovat na změny v poptávce i chování spotřebitelů.
Očekávaný vývoj ve druhé polovině roku bude pravděpodobně do značné míry záviset na oživení výdajů v Asii a na stabilizaci poptávky v klíčových trzích, jako jsou USA a Evropa. Pokud se tyto faktory zlepší, může LVMH opět překvapit pozitivně. Zatím je však opatrnost investiční veřejnosti namístě.
Výsledky společnosti tak nabízejí smíšený obrázek: z krátkodobého hlediska zklamání, z dlouhodobého hlediska ale stále stabilní a silný základ. Pro investory to znamená nutnost pečlivě sledovat nejen finanční čísla, ale i širší ekonomické signály, které mají přímý vliv na ochotu spotřebitelů utrácet za luxus.
Cena złota spadła o kolejne 0,8%, do 4392 dolarów za uncję. Srebro straciło 0,7%, spadając do 65,75 dolarów, platyna również straciła na wartości, a pallad wzrósł.
Powodem było połączenie dwóch czynników, z których każdy osobno osłabiał ten metal. Piątkowe dane pokazały, że zatrudnienie w USA wzrosło w sierpniu o 162 000, a stopa bezrobocia pozostała bez zmian, co wzmocniło argumenty za podwyżką stóp procentowych na spotkaniu w dniach 15-16 września. Traderzy ocenili prawdopodobieństwo takiego kroku na około 60%, a wyższe koszty pożyczek tradycyjnie podważają poparcie dla złota niedochodowego.
Drugi czynnik związany był z Bliskim Wschodem i działał w ten sam sposób, co stopy procentowe. Iran poinformował o ataku na trzy tankowce w Cieśninie Ormuz, a także na kilka statków powiązanych z USA w odpowiedzi na amerykańskie ataki na statki w weekend. Cena ropy Brent wzrosła powyżej 97 dolarów za baryłkę. Oto główny paradoks: eskalacja geopolityczna, która zgodnie z logiką powinna była wesprzeć wzrost bezpiecznego aktywa, wywarła na niego presję, ponieważ rosnące ceny energii zwiększają oczekiwania inflacyjne i szanse na zacieśnienie polityki pieniężnej.
Technicznie rzecz biorąc, metal powrócił poniżej 200-dniowej średniej kroczącej, którą osiągnął dopiero kilka tygodni temu. Po odbiciu od poziomu około 4000 dolarów w lipcu, cena złota wahała się w stosunkowo wąskim przedziale, a w zeszłym tygodniu oscylowała wokół 4400 dolarów, podczas gdy inwestorzy wielokrotnie rewidowali oczekiwania dotyczące polityki pieniężnej Rezerwy Federalnej.
Kolejny silny raport o cenach producentów lub konsumentów, oczekiwany w tym tygodniu, może wzmocnić argumenty za zacieśnianiem polityki i zepchnąć złoto poniżej 4 400 USD. Natomiast słabsza inflacja jedynie tymczasowo złagodzi presję — będzie raczej tymczasową przerwą niż początkiem odwrócenia trendu.
Czy to zagrożenie jest istotne dla średnioterminowej perspektywy? Moim zdaniem jest ono znacznie mniej poważne, niż sugerują notowania — potwierdza to aktywność instytucjonalnego kapitału. Popyt ze strony banków centralnych i narracja o deprecjacji przypominają hossę, która w styczniu wywindowała cenę metalu do rekordowego poziomu blisko 5600 dolarów, a najwięksi zarządzający na świecie odbudowują swoje pozycje w złocie w ostatnich tygodniach. Inwestorzy kupujący teraz koncentrują się nie na wrześniowym posiedzeniu, ale na ogólnej odporności amerykańskich finansów.
Jak wspomniano powyżej, rozwiązanie nastąpi w tym tygodniu wraz z publikacją wskaźnika CPI. Jeśli potwierdzi się dezinflacja, metal prawdopodobnie powróci do poziomu 4450–4500 dolarów, a gorący raport może pchnąć cenę w kierunku 4250 dolarów. Uważam jednak, że nawet w tym drugim scenariuszu spadek będzie ograniczony, ponieważ kupujący na spadkach byli aktywni poniżej 4300 dolarów przez trzy kolejne miesiące. Największym zagrożeniem dla tej prognozy pozostaje Cieśnina Ormuz: całkowite zablokowanie cieśniny i wstrzymanie ruchu tankowców mogłoby wywołać tak duży impuls inflacyjny, że rola złota jako bezpiecznej przystani zostałaby przytłoczona i metal utraciłby wsparcie nawet przy niskiej inflacji.
Biorąc pod uwagę obecną sytuację techniczną na rynku złota, kupujący muszą pokonać najbliższy opór na poziomie 4425 USD. Pozwoliłoby to na potencjalny ruch w kierunku 4480 USD, którego przebicie będzie dość trudne. Najdalszym celem byłby obszar 4540 USD. W przypadku spadku niedźwiedzie będą dążyć do przejęcia kontroli nad poziomem 4372 USD. Jeśli im się to uda, spadek poniżej tego zakresu może poważnie osłabić pozycję kupujących i zepchnąć złoto w okolice minimum 4304 USD, z potencjalnym spadkiem w stronę 4249 USD.
SZYBKIE LINKI
Skontaktuj się z ForexMart 
